Najlepsze efekty w edukacji matematycznej osiągamy wtedy, gdy dziecko uczy się poprzez zabawę, ruch i własne doświadczenia. Matematyka jest obecna wszędzie - wystarczy ją dostrzec i zamienić codzienne sytuacje w okazję do nauki. Dzieci nie muszą siedzieć przy stolikach, aby rozwijać matematyczne myślenie. Wręcz przeciwnie - najlepiej uczą się wtedy, gdy są aktywne, zaciekawione i zaangażowane.
Podczas spaceru można liczyć drzewa, ławki, znaki drogowe lub zaparkowane samochody. Można umówić się, że liczymy tylko białe budynki, czerwone samochody albo okna na parterze. Dzieci mogą porównywać, czego było więcej, szacować wyniki, a następnie sprawdzać, czy ich przypuszczenia były trafne.
Na placu zabaw matematyka pojawia się naturalnie. Dzieci mogą policzyć schodki prowadzące na zjeżdżalnię, zmierzyć długość piaskownicy krokami, porównać wysokość drabinek, sprawdzić, kto wykona więcej podskoków lub ile razy uda się odbić piłkę. Każda taka aktywność rozwija umiejętność liczenia, porównywania i mierzenia.
W sali przedszkolnej warto układać rytmy z klocków, guzików lub kasztanów, klasyfikować przedmioty według koloru, wielkości czy kształtu, tworzyć zbiory i porównywać ich liczebność. Można wspólnie budować wieże z klocków i sprawdzać, która jest wyższa, krótsza lub składa się z większej liczby elementów. Świetnym pomysłem są również zabawy w sklep, podczas których dzieci liczą produkty, porównują ilości i uczą się prostych działań matematycznych.
Matematykę można rozwijać także podczas codziennych czynności. Nakrywając do stołu, dzieci przeliczają talerze, kubki i sztućce oraz sprawdzają, czy dla każdego wystarczy miejsce. Podczas sprzątania mogą segregować zabawki według określonych cech, układać je od najmniejszej do największej lub odnajdywać przedmioty o określonym kształcie. Nawet wspólne przygotowanie sałatki owocowej staje się okazją do liczenia jabłek, dzielenia bananów na części czy porównywania wielkości owoców.
Ogromne możliwości dają również zabawy ruchowe. Dzieci mogą ustawiać się w parach, trójkach lub kołach, wykonywać określoną liczbę kroków do przodu i do tyłu, przeskakiwać przez obręcze zgodnie z podanym rytmem albo odnajdywać właściwe miejsce w przestrzeni według poleceń: nad, pod, obok, między, przed i za. W ten sposób rozwijają orientację przestrzenną, która stanowi jeden z fundamentów edukacji matematycznej.
Najważniejsze jest jednak to, aby matematyka budziła emocje. Kiedy dzieci przeżywają radość z odkrywania, współpracują z rówieśnikami, rozwiązują zagadki i samodzielnie dochodzą do odpowiedzi, uczą się znacznie skuteczniej. Pozytywne emocje ułatwiają zapamiętywanie, rozwijają ciekawość i sprawiają, że matematyka przestaje być zbiorem abstrakcyjnych pojęć, a staje się fascynującą przygodą.
Dlatego warto wykorzystywać metody i pomoce dydaktyczne, które łączą ruch, doświadczenie i emocje. Tak prowadzone zajęcia wspierają realizację podstawy programowej, rozwijają matematyczne myślenie i pokazują dzieciom, że matematykę można odkrywać każdego dnia - podczas zabawy, spaceru i zwykłych, codziennych sytuacji.